Μέρος της εκπαίδευσης η ψυχολογική προετοιμασία για την διαχείριση ενόπλων περιστατικών

ΟΤΑΝ ΟΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΔΕΝ ΧΩΡΟΥΝ ΑΜΦΙΒΟΛΙΕΣ
Μέρος της εκπαίδευσης η ψυχολογική προετοιμασία για την διαχείριση ενόπλων περιστατικών

Έχω βρεθεί σε πάρα πολλές εκπαιδεύσεις τα τελευταία χρόνια και σε κάθε μία από αυτές τις ομάδες κάποιοι από τους εκπαιδευόμενους συναδέλφους μας έκαναν μερικά σχόλια που με προβληματίζουν πολύ σχετικά με τον τρόπο σκέψης μας. Και λέω "μας", γιατί εμείς κατέχουμε και μεταφέρουμε όπλα για άμυνα. Λοιπόν, το πρώτο σχόλιο είναι «Ελπίζω να μη χρειαστεί ποτέ να το κάνω αυτό αλλά...». Και το επόμενο είναι «Μπορείς να φανταστείς αν θα ήσουν σε ένα σενάριο μίας πραγματικής περίπτωσης μάχης σε κρίσιμο περιστατικό», δηλαδή απλά σε μία μάχη, «και θα έπρεπε να κάνεις το Χ». Και όπου Χ βάλτε οποιοδήποτε χειρισμό πέραν της στόχευσης και βολής. Δηλαδή γέμισμα του όπλου, διόρθωση μιας εμπλοκής, οτιδήποτε.

Και αυτά τα σχόλια με ανησυχούν, καθώς  δείχνουν έλλειψη θέλησης και μία τρομακτική παρεξήγηση του πόση εκπαίδευση απαιτείται για να είναι κάποιος ικανός να λειτουργεί υπό πίεση και να κερδίζει. Έτσι, όσον αφορά το σχόλιο «ελπίζω να μην μου συμβεί ποτέ».... Από πότε η ελπίδα και το τι θέλεις έχει οποιαδήποτε σχέση με το να μάχεσαι για τη ζωή σου ή τις ζωές άλλων; Γιατί αν έχεις ένα όπλο, και ειδικά αν μεταφέρεις ένα όπλο για αυτοάμυνα τότε έχεις επιλέξει να δώσεις μάχη αν κάποιος απειλήσει να σε σκοτώσει. Δεν είναι η επίγνωση της κατάστασης και η αποφυγή - αποκλιμάκωση η καλύτερη επιλογή; Σίγουρα. Ωστόσο, αν δεν έχεις άλλη εναλλακτική και μεταφέρεις ένα όπλο πρέπει να πολεμήσεις. Γιατί αν αυτό το άτομο σε σκοτώσει, μάλλον θα πάρει το όπλο σου και μετά θα πάει και θα κάνει κάτι τραγικό με αυτό. Κατ' επέκταση, αν δεν έχεις τη θέληση να δώσεις μάχη ενώ μεταφέρεις ένα όπλο βάζεις σε κίνδυνο όλους τους άλλους.

Και όταν το σκεφτόμαστε αυτό, έχουμε έναν τρόπο σκέψης σχετικά με το τι ελπίζουμε να συμβεί ή τι θέλουμε να συμβεί. Έτσι, αν συμβεί κάτι διαφορετικό από αυτό που ελπίζαμε, έχουμε μείνει πίσω. Γι'αυτό, σας ενθαρρύνω να είστε ουδέτεροι. Έχετε τη θέληση, έχετε εκπαιδευτεί, αν κάτι συμβεί θα κερδίσετε. Αν δε συμβεί κάτι, λοιπόν, πάλι κερδίζετε.

Όσον αφορά το να πρέπει να δώσεις μάχη τραυματισμένος, να διορθώσεις μια εμπλοκή με το ένα χέρι ή να γεμίσεις το όπλο σου όταν δέχεσαι πυρά... Αυτό δε θα πρέπει να σας απασχολεί. Αυτό θα πρέπει να είναι κάτι για το οποίο προετοιμάζεστε. Πρέπει να πηγαίνετε σε εκπαιδεύσεις που σας κάνουν να δοκιμάζετε τις ικανότητες σας για όλα αυτά τα πράγματα σε υψηλά επίπεδα πίεσης και αδρεναλίνης με ανεβασμένο σφυγμό. Γιατί αν δε μπορείτε να τα κάνετε αυτά είστε ο τύπος αστυνομικού που απλώς βάζει σε κίνδυνο τη ζωή του, αλλά και τις ζωές άλλων ανθρώπων. Άρα ο τρόπος σκέψης που πρέπει να έχουμε είναι πως ό,τι και να συμβεί θα κερδίσουμε. Και αν όλα πάνε στραβά, θα προσαρμοστούμε, θα το ξεπεράσουμε και μετά θα κερδίσουμε. Και η αυτοπεποίθηση που έχουμε για την προσαρμογή και τη νίκη, βασίζεται στην εκπαίδευση, τις ικανότητες και τη θέλησή μας...

 

Πηγή: defensegr.wordpress.com