Αναδημοσίευση από το athens.indymedia.org
Στις 4/9 επιτεθήκαμε στα κεντρικά γραφεία των Mc Donalds(Αλέκου Παναγούλη 59 ,Αγ.Παρασκευή) σπάζοντας την πρόσοψη του κτιρίου.
Η κίνηση μας έρχεται ως μια πράξη αλληλεγγύης στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων στις αμερικανικές φυλακές . Από τις 21/8, με διάφορα μέσα αγώνα, εναντιώνονται στη σύγχρονη δουλεία, τον ακραίο ρατσισμό, το τράφικινγκ κρατουμένων και πολλές άλλες συνθήκες που εντείνουν το βασανιστήριο του εγκλεισμού.
Η συγκεκριμένη εταιρεία είναι μια από τις πολλές που εκμεταλλεύονται την καταναγκαστική εργασία των κρατουμένων στις αμερικάνικες φυλακές. Οι μπίζνες τους προστατεύονται από τους νέους μαστιγωτές, τους μπάτσους και τους δεσμοφύλακες που εξασφαλίζουν ότι η αντίσταση στην καταναγκαστική εργασία, στους βιασμούς θα έχει συνέπειες. Ξυλοδαρμοί, παράταση χρόνου ποινής, απομόνωση,δολοφονίες.
Πόλεμος με κάθε μέσο από μια κυρίαρχη τάξη αφεντικών που ισχυροποιήθηκε μέσα από την επίθεση και λεηλασία των φτωχών, των μεταναστών, των ιθαγενών, όσων αγωνίζονται. Μαζικές σφαγές και εκατομμύρια νεκροί την περίοδο της αποικιοκρατίας. Άπειρες απαγωγές από την Αφρική ελεύθερων ανθρώπων που καταδικάζονταν σε μια ζωή σκλαβιάς στις φυτείες των δουλοκτητών.
Όταν μετά τον αμερικάνικο εμφύλιο(1861-1865) ''καταργήθηκε'' η δουλεία, το αμερικάνικο κράτος και παρακράτος φρόντισε με κάθε τρόπο να δείξει στους πρώην σκλάβους πως η ζωή θα συνεχίζει να είναι μαρτυρική. Άνοδος των φασιστών της Κου Κλουξ Κλαν, ακραίοι ρατσιστικοί νόμοι, άγρια κρατική καταστολή. Παράλληλα όμως φρόντισε να θυμίσει σε όλους πως η σκλαβιά δεν τελείωσε ως προοπτική για τους ανυπάκουους. Με την 13η τροπολογία θεσμοθέτησε πως η δουλεία θα συνέχιζε να υπάρχει μέσα στην φυλακή.
Ακόμα και αυτό όμως είναι ψέμα. Η δουλεία συνεχίζει να υπάρχει και εκτός των τοίχων των φυλακών και οι σκλάβοι είναι εκατοντάδες εκατομμύρια.
Είναι οι γυναίκες και τα παιδιά που τα έχουν απαγάγει οι σωματέμποροι και βιάζονται καθημερινά, βασανίζονται με απερίγραπτους τρόπους. Είναι όσες και όσοι σφαγιάζονται ώστε τα όργανά τους να πουληθούν στους ισχυρούς και πλούσιους που ζητάνε μακροζωία. Είναι οι έγκλειστοι σκλάβοι που δουλεύουν μέχρι θανάτου σε ''παράνομες''φάμπρικες.
Οι έγκλειστοι στα ψυχιατρεία που είναι το ζωντανό πειραματόζωο της φαρμακοβιομηχανίας .Τα μη ανθρώπινα ζώα που κατακρεουργούνται για σκοπούς που ξεκινάνε από την δοκιμή όπλων και φτάνουν στα καλλυντικά και τις γούνες.
Η δουλεία όμως δεν είναι μονάχα ένα ''ιδιαίτερο αμερικάνικο φαινόμενο'' αλλά συναντάται σε κάθεέθνος- κράτος. Ο αντιμερικανιισμός προβάλλει τις Η.Π.Α σαν την πηγή κάθε κακού και προτάσσει τον αγώνα όλου του πατριωτικού έθνους εναντίον του. Μερίδες των σύγχρονων δουλοκτητών, των αφεντικών, οι κάθε λογής εξουσιαστές, κατά καιρούς, μας καλούν σε κοινό αγώνα ενάντια στο ''μεγάλο κακό'', στην προοπτική της ''ανεξάρτητης χώρας'' και του ''καθώς πρέπει δημοκρατικού καθεστώτος''.
Για εμάς ''μεγάλο κακό'' είναι κάθε μορφής εκμετάλλευσης είτε είναι η δουλεία είτε η μισθωτή σκλαβιά. Κάθε κράτος , όποιο πολιτικό καθεστώς και να έχει. Όλες οι μορφές της εξουσίας και του εγκλεισμού. Κάθε έμφυλος, φυλετικός, σπισιστικός διαχωρισμός.
Να παλέψουμε για την πλήρη καταστροφή τους , ανεξάρτητα από τα προνόμια που (πιθανά) μπορούμε να έχουμε στα κράτη του δυτικού κόσμου . Η προοπτική της ''ήσυχης ζωής'' ,της καριέρας ,του ''εγώ να είμαι καλά και ας καίγεται ο κόσμος γύρω'' είναι μια καταδίκη στην αλλοτρίωση. Μια ζωή που θα είμαστε νεκροί μέσα μας, χωρίς ελπίδα και αλληλεγγύη.
Όσες και όσοι δέχονται τα πιο σκληρά χτυπήματα της εξουσίας δεν θα εγκαταλειφτούν στην τύχη τους.Να μην αφήσουμε την απελπισία και την ήττα να μας διαπεράσει.
Για μια ζωή αγώνα που, όπως έγραφε ο Νικόλα Σάκκο λίγο πριν εκτελεστεί, '' εκεί θα αγαπήσεις και θα σε αγαπήσουν''. Έως την καθολική απελευθέρωση και την αναρχία.
Όσο γερά και να είναι φτιαγμένα, τα τείχη πέφτουν και οι θρόνοι γκρεμίζονται.
Στα συντρίμμια τους ένας νέος κόσμος θα ανθίσει
ομάδα επίθεσης Σάκκο και Βανζέτι