Η Λεγεώνα των Ξένων φτιάχνει κρασί για να στηρίξει τους βετεράνους της

ΙΔΡΥΜΑ "INVALIDES"
Η Λεγεώνα των Ξένων φτιάχνει κρασί για να στηρίξει τους βετεράνους της

Από την ίδρυσή της, η Λεγεώνα των Ξένων μεριμνεί για την αποκατάσταση των πρώην λεγεωνάριων και για την φροντίδα των τραυματισμένων, αναπήρων ή άρρωστων βετεράνων. Μερικές φορές, σε αντίθεση με τη χώρα καταγωγής τους ή τις οικογένειές τους, η αποχώρηση των λεγεωνάριων από την «πατρίδα» που είναι η Λεγεώνα των Ξένων, για την οποία είχαν θυσιαστεί μέσα από ηρωϊκές πράξεις, συγκινεί και θυμίζει σε όλους το ήθος, την πίστη και το καθήκον αυτών των ανθρώπων.

Η αρχή «δεν τα παρατούν ποτέ του, ούτε στη μάχη, ούτε στη ζωή,» είναι αμετάβλητη παρά το πέρας τόσων ετών για τη Λεγεώνα των Ξένων, η οποία συνεχίζει ακάθεκτα το έργο της για να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των πρώην λεγεωνάριων, με τη σύσταση ιδρυμάτων και δραστηριοτήτων. Το Ίδρυμα “Invalides” είναι ένα από αυτά. Κύριος στόχος είναι φροντίδα που παρέχεται και η προσπάθεια επανένταξη τους μέσω δραστηριοτήτων που διατηρούν την αξιοπρέπεια των λεγεωνάριων. Αυτό το μοναδικό "σπίτι" είναι μια πρωτότυπη ιδέα.


Εκεί, πέρα από διάφορες δραστηριότητες, λαμβάνει χώρα και η παραγωγή οίνου και η παρασκευή προϊόντων προς πώληση. Έτσι, τα οφέλη του ηλεκτρονικού καταστήματος σε αυτό το ίδρυμα της Λεγεώνας των Ξένων χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την κάλυψη λειτουργικών εξόδων των καταλυμάτων, τη διαμονή και την λειτουργία “σπιτιού” , η αποστολή του οποίου είναι να υποδεχθεί πρώην λεγεωνάριους. 

Έτσι, τα προϊόντα των δραστηριοτήτων επανένταξης κατέχουν κεντρική θέση.Διατηρούν την αξιοπρέπειά τους. Και για κάποιους κατοίκους που δεν απολαμβάνουν ιδιαίτερα τον ελεύθερο χρόνο, η δουλειά ήταν και παραμένει ο μόνος τρόπος ζωής τους. Η παραγωγή οίνου και η διαδικασία πώλησής του, είναι ένας τρόπος για την απασχόληση των ανθρώπων αυτών, οι οποίοι συνεχίζουν να προσφέρουν πιστά αυτή τη φορά από άλλο πόστο, μέσω της παραγωγής και της δημιουργίας. Η συνεργασία και η συναναστροφή με άλλους λεγεωνάριους προσδίδει σε αυτήν την φάση της ζωής τους” μακριά από το πεδίο της μάχης, μακριά από την αδρεναλίνη και την ένταση της μάχης και του πολέμου, αλλά στα εύπορα εδάφη, τις καλλιέργειες, τα αμπέλια, εκεί όπου απαιτείται εξίσου η συνεργατικότητα, η αλληλεγγύη και το αίσθημα αδελφοσύνης.

Πηγή: onalert.gr